غلامرضا حاجی نژاد
نخستین روزهای مهرماه سال ۱۳۵۹ ، با در دست داشتن ابلاغ دبیری ادبیات فارسی، وارد دفتر دبیرستان ابوذر غفاری شهر خورموج شدم. سید کوچک هاشمی زاده مدیر دبیرستان بود. با خوش رویی از من استقبال کرد و با نگاه مهربانانه و لبخندی آکنده از مهر و محبت دستم را فشرد و ابلاغ را از دستم گرفت. این شروع دوستی و آشنایی من با یکی از بزرگترین مردمان دیار دشتی بود. متانت و آرامشی توأم با نظم و پشتکار در کنار فضل و ادب و اخلاق مداری از او مدیری موفق و مقبول ساخته بود. دبیرستان ابوذر خورموج در آن سال ها از دبیرانی فاضل و برجسته بهره می برد. مدیریت بر چنین دبیرستانی که شبیه دانشکده بود، کار آسانی نبود. در آن دوران بزرگانی همچون سید نورالدین ابطحی، سید رضاعلی ابطحی، سید عبدالله رضوی دشتی، صابر دشتی، شیرکانی، نامجو، احمد و حسین پرویزی، ایرج اسدی، سید اسماعیل بهزادی، هاشمی، سید بهزاد شهریاری و … که هر یک در رشته خود زبانزد عام و خاص بودند، به تدریس مشغول بودند.
سال ۱۳۵۹ سال خاصی بود. سال جنگ و سال انقلاب ، سال فعالیت تمام احزاب و گروه های سیاسی، سال برگزاری میتینگ ها و نمایشگاه های کتاب و عکس و سخنرانی و تئاتر، سال آزادیِ هر چه می خواهد دل تنگت بگو…
خورموج مرکز ثقل همه این فعالیت ها بود و دبیرستان ابوذر که بالاترین سطح آموزشی در آن منطقه را داشت به همین سبب، کانون تمام دعواها و جنگ و گریزهای سیاسی و فرهنگی آن روزگار. در چنین برهه زمانی، مدیریت چنین دبیرستانی بسیار سخت و مشکل بود، ولی سید کوچک با مشورت و بهره گیری از کادر آموزشی کاردان خود، با موفقیت این دوران را گذراند.
همان زمان، وقتی فرصتی پیش می آمد، از کار پژوهشی خود در خصوص واژگان و گویش محلی دشتی سخن می گفت. هیچگاه وجود کارهای روزمره او را از هدف بزرگش در راستای پژوهش در این باب، دور نکرد. کاری که او شروع کرده بود کاری بود بس سترگ که معمولاً در دیگر کشورها چنین پروژه عظیمی را نهادها و تشکل های خاص با تعداد زیادی کارشناس انجام می دهند که خوشبختانه سید کوچک یک تنه، جور یک تیم پژوهشی و صدها کارشناس را کشید و از عهده انتشار فرهنگ نامه با موفقیت بیرون آمد.
امروز، فرهنگ واژگان و گویش دشتی در چهار جلد و در چاپی وزین منتشر شده است و نام سید کوچک هاشمی زاده را جاودان ساخته است.
نام سید کوچک در پهنه ادبیات این مرز و بوم چنان جاودانه است که باید گفت دیگر نام او کوچک نیست، بلکه بزرگ است.