پس لرزه های پاییزی
امید غضنفر
كدخبر: 6432
1392/09/13

دشتستانم !

می لرزی چرا؟

به پسینِ سوز بارِ پاییز

شولای انده باف را

                   کناری نه

که هزاران دل دریایی

برای تو ردایی بافته اند

از لهجه ی دشت و

                     گویش دریا...

***

زمین می لرزد

زمان گویی ایستاده

                   بر ساعتِ آوار

انگار بغضِ بَم

              تکه

               تکه

              شده باز

انگار شیون شُنبه را

                   منتشر کرده باد

به دقیقه ی درد

کنار همین اتفاق اما

نوزادی

در مجال میان دو زارِ زمین

                          زاده می شود

8آذر 92

 

منبع: