کد خبر : 1885       تاریخ : 1392/06/06 10:25:15
یک هفتم و پیغام

یک هفتم و پیغام

من نیز چون همه ی روزنامه نگاران بوشهری نسل اول پس از انقلاب، دنیای روزنامه نگاری را با «آیینه جنوب» آغاز کردم.

جهان شیر یاراحمدی

( روزنامه نگار)

من نیز چون همه ی  روزنامه نگاران بوشهری نسل اول پس از انقلاب، دنیای روزنامه نگاری را با «آیینه جنوب» آغاز کردم؛بعد ها با نسیم جنوب همراه شدم و اندکی بعد تر در «پیغام» لنگر انداختم. پیغام یک تفاوت عمده برایم داشت: صاحبانش و حلقه ی نزدیک به آنان همه پیشینه ی ادبی،فرهنگی و هنری داشتند و من نیز بیش از همه چیز برایم این دغدغه ها مهم بود و ایمان داشتم چنین نشریه ای هیچ کاری اگر نکند در حوزه ی ادبیات و هنر می تواند جریان ساز باشد. من از همان اتاق کوچکی که به حیات خلوت  حضرت مدیر مسوول باز می شد، با پیغام همراه شدم؛ پیغام از همان آغاز روی صفحه ی ادبی اش حساب باز کرده بود و اندکی بعد تر علی هوشمند عزیز، یار غار پیغام که خلاقیت ها و نوآوری هایش سبب رشد ساختاری و محتوایی  سال به سال این نشریه شد، صفحه ی «یک هفتم» را که صفحه ای صرفا هنری بود، راه انداخت  و من یار همراهش شدم و مدتی بعد نیز مرا دبیر این صفحه کرد با «اختیارات تام». روی عبارت اختیارات تام تاکید می کنم تا بگویم آن ها می دانستند که من روی این صفحه حساس هستم و فضولاً اجازه ی دخل و تصرف نمی دادم و هرگاه نیز با نقد و توصیه و حرف و حدیث هایشان رو به رو می شدم، سریعا جوانی می کردم و می گفتم خداحافظ دیگر نمی آیم. و معتمد مظلوم هر بار با مشورت هوشمند با هدیه ای که معمولا ربع سکه بود( که آن زمان ده دوازده هزار تومان بیشترنبود، یادش بخیر!) مجددا صلح و صفا را برقرار می کرد و باز من بودم و یک هفتم.  این صفحه ستون های ثابت داشت  با گپ و گفت های دوستانه با هنرمندان استان و مقالات تخصصی، نقدها و یادداشت های اهل هنر. یک هفتم خیلی زود جای خود را میان  جامعه ی هنری پیدا کرد و آرام آرام جریان ساز شد. اتفاق خجسته ای که موجب مسرت سردبیر و مدیر مسوول بود. این صفحه را بیش از هشت سال هدایت کردم تا رسیدیم به این هشت سال گذشته،  که خوشبختانه با هر مرارتی بالاخره تمام شد. نکته مهم آن که  این هشت سال اندک اندک ما را آن قدر بی انگیزه کرد  که ارتباط مان با پیغام شد صرفاً ارتباطی سلام و علیکی. اما آن چه امروز برا ی من مهم  است، دوچیز است: نخست  نشریه پیغام که سرپاست و  درعرصه فرهنگ این دیار می بالد وما به بالیدنش می بالیم.

دوم ارتباطی است که با اهل پیغام دارم و ایمان دارم که این رابطه  ماحصل ویژگی های بارز انسانی دکتر معتمد عزیز و همه ی یارانی  است که در این شانزده سال در این محفل فرهنگی در کنارشان فقط و فقط آموختم و هنوز هم می آموزم.  شانزده سالگی پیغام را به همه ی آنانی که در این سال ها برای انتشار این نشریه ی دوست داشتنی تلاش کردند و به ویژه به جناب دکتر معتمد تبریک و شادباش می گویم  وهمیشه بودن پیغام  را از یگانه کارگردان هستی آرزو می کنم.

 

 


  منبع: پایگاه خبری تحلیلی پیغام
       لینک مستقیم   :   http://peigham.ir/shownews.aspx?id=1885

نظـــرات شمـــا