کد خبر : 2837       تاریخ : 1392/07/04 10:25:47
آتشي آبرو و اعتبار شعر ما بود!

آتشي آبرو و اعتبار شعر ما بود!

حافظ موسوي

پيرمرد رفته است و كارنامه تعطيل شده است و روي دكه روزنامه‌فروشي‌ها، هيچ خبري نيست از مجله ادبي دندان‌گيري كه امضاي كسي مثل او را بر پيشاني‌اش داشته باشد. هنوز جاي خالي‌اش روي صندلي پيش چشم همه ماست، كه دمادم پاييز بي‌هوا بلند شد، چروك شلوارش را صاف كرد، عينكش را دستمال كشيد و بي آن كه نگاهش به پشت سر بيندازد راه افتاد و رفت.

به نظر من آتشي از وفادارترين شاگردان نيما بود، يعني بين هم دوره‌هاي خود و يك نسل قبل از خود رابطه‌اش با نيما از همه محكم‌تر بود. اتفاقاً هنر آتشي در اين بود كه نيما را خيلي بهتر از شاعران هم دوره خود شناخت ولي در عين حال چهره مستقل ادبي خود را پيدا كرد، چون آتشي هم مثل فروغ از تکنیک و زبان نیما الهام نگرفت بلکه از طرف نگاه نیما الهام گرفت. آن حرف معروفی که فروغ  درباره نيما مي‌گويد مصداق همين حرف است. آن جا مي‌گويد: «نيما چشم من را به شعر باز كرد و من وقتي نيما را شناختم شعر را شناختم. در واقع اين نيما بود كه به من طرز نگاه كردن را آموخت.» در مورد آتشي هم مصداق دارد. او نمونه بارز اين تعبير از نيما است. يعني آتشي در بن مايه شعرهايش و در طرز نگاهش به طبيعت و انسان بيش و كم همان زاويه ی ديدي را انتخاب كرد كه نيما انتخاب كرده بود. مشابهت‌هاي آتشي و نيما در طرز استفاده از محیط طبيعي و اجتماعي ايران آن يكي در شمال و اين يكي در جنوب، نحوه تصوير پردازي هر دو شاعر و نوعي تاريخ‌گرايي و به قول نيما ورود به اجتماعيات از جمله مؤلفه‌هايي است كه آتشي را به نیما بسیار نزدیک و تشبیه کرده است.در عین حال آتشی از نظر ریزه کاری های زباني و نحوه برخورد با زبان، وزن و ساختارهاي روايي كارهايي متفاوت از نيما را هم انجام داد. اين نكته را هم اضافه كنم كه آتشي بخش عمده‌اي از استقلال خود را به اين دليل به دست آورد كه به جاي مراجعه صرف به فرهنگ شعر فارسي، به زندگي و تجربه‌هاي شخصي خود با اتكا به طرز نگاه نيما متكي بود و اين نكته بسيار مهمي است كه در بررسي شعر آتشي بايد مورد نظر قرار گيرد.


  منبع: پایگاه خبری تحلیلی پیغام
       لینک مستقیم   :   http://peigham.ir/shownews.aspx?id=2837

نظـــرات شمـــا